Bezdech senny a otyłość u mężczyzn – dlaczego utrudnia odchudzanie i pogarsza metabolizm?

Duży brzuch, głośne chrapanie, zasypianie przed telewizorem, poranne zmęczenie i coraz większy problem ze zrzuceniem kilogramów – taki zestaw objawów wielu mężczyzn tłumaczy wiekiem, stresem albo przemęczeniem. Tymczasem jego przyczyną może być obturacyjny bezdech senny, czyli jedna z najczęstszych chorób związanych z otyłością.

Podczas bezdechu górne drogi oddechowe wielokrotnie zwężają się lub zamykają w czasie snu. Organizm na krótko się wybudza, aby przywrócić oddychanie. Mężczyzna może nie pamiętać żadnego z tych epizodów, ale ich konsekwencją jest fragmentacja snu, okresowe spadki natlenienia i przewlekłe niewyspanie. Problem często współistnieje z nadciśnieniem, insulinoopornością, zaburzeniami glikemii i innymi powikłaniami metabolicznymi.

W tym artykule wyjaśniamy, dlaczego otyłość tak silnie zwiększa ryzyko bezdechu sennego u mężczyzn, jakie objawy powinny skłonić do diagnostyki, czy OBS rzeczywiście utrudnia odchudzanie, ile trzeba schudnąć, żeby poprawić oddychanie podczas snu i dlaczego samo stosowanie CPAP nie zastępuje leczenia otyłości.

Czym jest obturacyjny bezdech senny?

Obturacyjny bezdech senny, w skrócie OBS lub OSA, jest zaburzeniem oddychania występującym podczas snu. Dochodzi w nim do powtarzających się epizodów zwężenia albo całkowitego zamknięcia górnych dróg oddechowych mimo zachowanej pracy mięśni odpowiedzialnych za oddychanie.

W praktyce wygląda to tak:

• mężczyzna zasypia,
• mięśnie gardła rozluźniają się,
• drogi oddechowe zwężają się lub zamykają,
• przepływ powietrza maleje albo zatrzymuje się,
• spada natlenienie krwi,
• mózg wywołuje krótkie wybudzenie,
• oddychanie zostaje przywrócone,
• po chwili cały cykl może rozpocząć się ponownie.

Takich epizodów może być kilkanaście, kilkadziesiąt, a przy ciężkim bezdechu nawet znacznie więcej w ciągu każdej godziny snu.

Dlaczego otyłość tak silnie zwiększa ryzyko bezdechu?

Nadmiar tkanki tłuszczowej wpływa na oddychanie na kilka sposobów jednocześnie. Szczególne znaczenie ma tłuszcz zgromadzony w okolicy szyi, gardła, klatki piersiowej i jamy brzusznej.

Może dochodzić do:

• zwężenia przestrzeni górnych dróg oddechowych,
• większej podatności gardła na zapadanie podczas snu,
• mechanicznego ograniczenia pracy klatki piersiowej,
• zmniejszenia objętości płuc,
• większego nacisku struktur jamy brzusznej na przeponę.

Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości około 70–80% osób z obturacyjnym bezdechem sennym stanowią osoby z nadwagą lub otyłością.

Szczególne znaczenie ma otyłość brzuszna oraz nagromadzenie tkanki tłuszczowej w przedniej części szyi.

Duży brzuch może mieć większe znaczenie niż sama liczba kilogramów

Dwóch mężczyzn może mieć podobne BMI, ale zupełnie inne rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Z punktu widzenia bezdechu szczególnie niekorzystny jest typ centralny – z dużym brzuchem i znaczną ilością tłuszczu trzewnego.

Dlatego podczas oceny ryzyka warto brać pod uwagę nie tylko BMI, ale również:

• obwód pasa,
• obwód szyi,
• rozkład tkanki tłuszczowej,
• chrapanie,
• ciśnienie tętnicze,
• senność dzienną,
• obserwowane przerwy w oddychaniu.

Jakie są objawy bezdechu sennego u mężczyzn?

Najbardziej charakterystyczne objawy pojawiają się w nocy, dlatego pacjent często sam ich nie zauważa. To partnerka lub partner jako pierwsi mówią, że mężczyzna przestaje oddychać podczas snu.

Czy każde chrapanie oznacza bezdech?

Nie. Można chrapać bez istotnego bezdechu sennego. Jednocześnie głośne, regularne chrapanie połączone z przerwami w oddychaniu, łapaniem powietrza, otyłością i nadciśnieniem zdecydowanie zwiększa prawdopodobieństwo OBS.

Szczególnie niepokojący jest opis:

„Chrapie bardzo głośno, potem na kilkanaście sekund robi się całkowicie cicho, a następnie gwałtownie łapie powietrze”.

Taka obserwacja powinna skłonić do konsultacji i rozważenia badania snu.

Jak rozpoznaje się bezdech senny?

Same objawy i kwestionariusze przesiewowe nie wystarczają do postawienia ostatecznej diagnozy. Rozpoznanie wymaga obiektywnej oceny oddychania podczas snu.

W zależności od sytuacji wykorzystuje się:

• pełną polisomnografię wykonywaną w pracowni snu,
• domowe badanie bezdechu sennego u odpowiednio dobranych pacjentów.

Badanie pozwala ocenić między innymi liczbę zaburzeń oddychania i spadków natlenienia podczas snu.

Co oznacza AHI?

Jednym z podstawowych parametrów stosowanych do opisu nasilenia bezdechu jest AHI – apnea-hypopnea index, czyli liczba bezdechów i spłyceń oddechu przypadających średnio na godzinę snu.

Sam AHI nie opisuje jednak całego ryzyka. Lekarz bierze pod uwagę również między innymi stopień niedotlenienia, objawy, choroby sercowo-naczyniowe i jakość snu.

Czy można mieć ciężki bezdech i o tym nie wiedzieć?

Tak. Wiele epizodów wybudzenia jest tak krótkich, że rano pacjent ich nie pamięta.

Mężczyzna może przez lata uważać, że:

• po prostu źle śpi,
• potrzebuje dużo kawy,
• jest zmęczony przez pracę,
• nie ma już energii, bo przekroczył 40 lat,
• spadek libido wynika z wieku.

Tymczasem noc po nocy jego sen może być przerywany dziesiątkami epizodów zaburzonego oddychania.

Dlaczego bezdech senny pogarsza metabolizm?

OBS działa na organizm znacznie szerzej niż tylko poprzez chrapanie. Powtarzające się niedotlenienie i wybudzenia powodują aktywację układu współczulnego oraz zaburzają prawidłową strukturę snu.

Bezdech wiąże się między innymi z:

• insulinoopornością,
• nadciśnieniem,
• gorszą kontrolą glikemii,
• zwiększoną aktywacją współczulnego układu nerwowego,
• stanem zapalnym,
• większym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych.

Współistnienie otyłości dodatkowo komplikuje sytuację, ponieważ zarówno otyłość, jak i OBS mogą niezależnie pogarszać część tych samych parametrów metabolicznych.

Bezdech senny a insulinooporność

Zaburzenia oddychania podczas snu mogą wpływać na metabolizm glukozy poprzez powtarzające się niedotlenienie, aktywację hormonów stresu i fragmentację snu.

Jednocześnie otyłość trzewna sama silnie zwiększa insulinooporność. U wielu pacjentów występuje więc kombinacja:

• otyłości brzusznej,
• bezdechu,
• nieprawidłowej glukozy,
• wysokich trójglicerydów,
• nadciśnienia,
• stłuszczenia wątroby.

W takim przypadku skupienie się wyłącznie na jednym wyniku insuliny albo jednym zaburzeniu nie rozwiązuje całego problemu.

Bezdech senny a nadciśnienie

Każdy epizod bezdechu może prowadzić do niedotlenienia i gwałtownej aktywacji układu współczulnego. Powtarzanie tego mechanizmu wielokrotnie każdej nocy sprzyja nieprawidłowej regulacji ciśnienia.

OBS powinien być szczególnie brany pod uwagę u mężczyzny, który jednocześnie:

• ma otyłość,
• głośno chrapie,
• ma nadciśnienie trudne do kontrolowania,
• budzi się niewyspany,
• często oddaje mocz w nocy.

Nieleczony bezdech może być jednym z powodów, dla których samo dokładanie kolejnych leków przeciwnadciśnieniowych nie rozwiązuje całego problemu.

Czy bezdech senny utrudnia odchudzanie?

Może utrudniać redukcję masy ciała, ale nie w taki sposób, że „blokuje spalanie tłuszczu” mimo prawdziwego deficytu kalorycznego.

Znacznie ważniejsze są mechanizmy pośrednie.

1. Mniejsza energia do ruchu

Mężczyzna budzący się niewyspany może wykonywać planowany trening, ale przez pozostałą część dnia spontanicznie ruszać się znacznie mniej.

Może:

• więcej siedzieć,
• rzadziej chodzić pieszo,
• unikać schodów,
• rezygnować ze spaceru,
• po pracy wybierać kanapę zamiast aktywności.

W ten sposób spada całkowity dobowy wydatek energetyczny.

2. Większa trudność w kontrolowaniu apetytu

Niedobór i fragmentacja snu mogą wpływać na mechanizmy odpowiedzialne za apetyt, nagrodę i decyzje żywieniowe. Niewyspany mężczyzna częściej ma trudność z konsekwentnym utrzymaniem zaplanowanego sposobu żywienia.

3. Gorsza regeneracja

Jeżeli sen jest wielokrotnie przerywany, regeneracja po treningu może być gorsza. Pacjent ma mniej energii, treningi stają się słabsze, a codzienna aktywność maleje.

4. Gorsze zdrowie metaboliczne

OBS może współistnieć z insulinoopornością, nadciśnieniem i zaburzeniami gospodarki glukozowej. Nie oznacza to, że insulinooporność uniemożliwia spalanie tłuszczu, ale cały obraz metaboliczny staje się mniej korzystny.

Błędne koło: otyłość nasila bezdech, a bezdech może utrudniać leczenie otyłości

W praktyce może powstać błędne koło:

Dlatego skuteczne postępowanie często wymaga jednoczesnego leczenia obu stron problemu: oddychania podczas snu oraz choroby otyłościowej.

Ile trzeba schudnąć, żeby poprawić bezdech senny?

Nie istnieje jedna liczba kilogramów zapewniająca wyleczenie każdemu pacjentowi. Nasilenie OBS zależy nie tylko od masy ciała, ale również od anatomii twarzoczaszki i gardła, pozycji podczas snu oraz innych indywidualnych czynników.

Polskie zalecenia dotyczące otyłości wskazują jednak, że:

• redukcja masy ciała o około 10% była związana ze zmniejszeniem liczby bezdechów o około 26%,
• redukcja masy o około 7–11% może prowadzić do obniżenia wskaźnika bezdechów i spłyceń oddechu.

Efekt jest jednak bardzo indywidualny.

Czy większe odchudzanie daje większą poprawę?

Zasadniczo im większa trwała redukcja nadmiernej masy ciała, tym większa może być poprawa nasilenia OBS, choć zależność nie jest idealnie liniowa.

Metaanaliza badań nad redukcją masy i AHI wykazała wyraźny związek pomiędzy wielkością utraty masy a zmniejszeniem liczby epizodów bezdechu. Przy bardzo dużej redukcji dodatkowa korzyść przypadająca na każdy kolejny procent utraconej masy może jednak stawać się mniejsza.

Nie należy więc czekać na „idealną wagę”, aby uzyskać korzyści dla snu. Pierwsze istotne efekty mogą pojawić się znacznie wcześniej.

Czy schudnięcie może całkowicie wyleczyć bezdech?

U części osób duża redukcja masy może doprowadzić do bardzo znacznej poprawy, a nawet do ustąpienia kryteriów OBS. Nie można jednak zagwarantować pełnego wyleczenia wyłącznie poprzez odchudzanie.

Bezdech może utrzymywać się mimo dużej redukcji z powodu:

• budowy żuchwy,
• anatomii języka i gardła,
• wielkości migdałków,
• wieku,
• predyspozycji do zapadania dróg oddechowych,
• innych mechanizmów niezwiązanych bezpośrednio z otyłością.

Dlatego po znacznej zmianie masy ciała może być potrzebne ponowne badanie snu zamiast samodzielnego odstawienia CPAP.

Co to jest CPAP i jak pomaga?

CPAP jest urządzeniem wytwarzającym dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych. Powietrze dostarczane przez maskę pomaga utrzymywać gardło otwarte podczas snu i zapobiega jego zapadaniu.

Prawidłowo stosowane leczenie może:

• ograniczyć liczbę bezdechów,
• poprawić natlenienie,
• zmniejszyć chrapanie,
• poprawić jakość snu,
• zmniejszyć senność dzienną,
• pomagać w kontroli ciśnienia u części pacjentów.

U dorosłych z umiarkowanym i ciężkim OBS terapia dodatnim ciśnieniem jest jednym z podstawowych sposobów leczenia.

Czy CPAP pomaga schudnąć?

CPAP nie jest leczeniem odchudzającym. Poprawa snu może ułatwiać większą aktywność, regenerację i konsekwentne realizowanie planu, ale samo założenie maski nie powoduje utraty tkanki tłuszczowej.

Badania nie pokazują, żeby samo CPAP zapewniało istotną redukcję masy. Dlatego u pacjenta z otyłością potrzebne jest równoległe leczenie nadmiernej tkanki tłuszczowej.

Najlepszym podejściem nie jest „CPAP albo odchudzanie”, lecz – gdy istnieją wskazania – CPAP oraz leczenie otyłości jednocześnie.

Czy leczenie CPAP poprawia insulinooporność?

Badania pokazują, że CPAP może przynosić niewielką poprawę niektórych parametrów insulinowrażliwości, szczególnie w wybranych grupach pacjentów. Efekt metaboliczny jest jednak przeciętnie znacznie mniejszy niż efekt leczenia samego bezdechu.

Nie należy więc oczekiwać, że CPAP samodzielnie:

• wyleczy otyłość,
• znormalizuje trójglicerydy,
• cofnie cukrzycę,
• usunie stłuszczenie wątroby.

Leczenie OBS jest jednym elementem większego planu metabolicznego.

Farmakologiczne leczenie otyłości a bezdech senny

Rozwój nowoczesnej farmakoterapii otyłości zmienił również podejście do pacjentów z OBS. Jeśli znaczna część choroby jest napędzana przez nadmierną tkankę tłuszczową, duża i trwała redukcja masy może istotnie zmniejszać liczbę epizodów bezdechu.

Szczególnie dużo danych pojawiło się w odniesieniu do tirzepatydu.

Tirzepatyd a bezdech senny – co pokazało badanie SURMOUNT-OSA?

W badaniach SURMOUNT-OSA oceniano osoby dorosłe z otyłością oraz umiarkowanym lub ciężkim obturacyjnym bezdechem sennym.

Po 52 tygodniach leczenie tirzepatydem prowadziło nie tylko do znacznej redukcji masy ciała, ale również do:

• istotnego zmniejszenia AHI,
• zmniejszenia obciążenia niedotlenieniem,
• poprawy części parametrów związanych ze snem,
• spadku ciśnienia skurczowego,
• zmniejszenia stężenia hsCRP.

Wyniki potwierdzają, że aktywne leczenie otyłości może być ważną częścią terapii OBS u pacjentów, u których nadmierna masa ciała jest istotnym czynnikiem choroby.

Czy tirzepatyd jest lekiem na bezdech senny w Polsce?

Tutaj ważne jest rozróżnienie pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską.

• W USA FDA zatwierdziła tirzepatyd pod nazwą Zepbound do leczenia umiarkowanego i ciężkiego OBS u dorosłych z otyłością w połączeniu z dietą o obniżonej kaloryczności i aktywnością fizyczną.
• W Unii Europejskiej EMA oceniła dane dotyczące OBS, ale nie utworzyła osobnego wskazania „leczenie bezdechu sennego” dla Mounjaro. Dane z badań OBS zostały natomiast uwzględnione w informacji o produkcie.
• Mounjaro jest w UE zarejestrowane do kontroli masy ciała u dorosłych z otyłością albo nadwagą i co najmniej jednym powikłaniem związanym z masą, a OBS jest wymieniany wśród takich powikłań.

Czy operacja bariatryczna może poprawić bezdech?

U pacjentów z bardziej zaawansowaną otyłością chirurgia metaboliczna może doprowadzić do bardzo dużej redukcji masy i znacząco zmniejszyć nasilenie OBS.

Tak jak w przypadku innych metod odchudzania, duża poprawa nie zawsze oznacza całkowite wyleczenie. Po zabiegu i znacznej utracie kilogramów może być potrzebna ponowna ocena AHI oraz dalszego zapotrzebowania na CPAP.

Bezdech senny a testosteron u mężczyzn

OBS, otyłość i niski testosteron często występują u tych samych pacjentów. Zależność jest jednak bardziej skomplikowana niż stwierdzenie: „bezdech obniża testosteron”.

Znaczenie mogą mieć jednocześnie:

• otyłość,
• niski SHBG,
• fragmentacja snu,
• nocne niedotlenienie,
• cukrzyca i insulinooporność,
• wiek i inne choroby.

Badania obserwacyjne i metaanalizy pokazują związek pomiędzy bardziej nasilonym OBS a niższymi stężeniami testosteronu, ale dużą część obrazu może tłumaczyć współistniejąca otyłość.

Dlatego mężczyzna z otyłością, bezdechem i jednym niskim wynikiem testosteronu nie powinien automatycznie rozpoczynać TRT.

Czy TRT może pogarszać bezdech?

Dane dotyczące wpływu testosteronu na OBS nie są całkowicie jednoznaczne, ale aktualne wytyczne zalecają ostrożność. Endocrine Society wymienia nieleczony ciężki obturacyjny bezdech senny jako przeciwwskazanie do rozpoczynania terapii testosteronem.

Dodatkowym problemem jest hematokryt. Bezdech z nocnym niedotlenieniem może sprzyjać erytrocytozie u części pacjentów, a testosteron również zwiększa produkcję czerwonych krwinek.

Dlatego przed rozpoczęciem TRT u otyłego, głośno chrapiącego mężczyzny warto ocenić ryzyko bezdechu zamiast skupiać się wyłącznie na wyniku hormonalnym.

Kiedy przy zmęczeniu sprawdzić sen, a kiedy testosteron?

Przewlekłe zmęczenie jest bardzo niespecyficznym objawem. Jeżeli mężczyzna:

• ma dużą otyłość brzuszną,
• głośno chrapie,
• ma obserwowane bezdechy,
• budzi się z suchymi ustami,
• jest bardzo senny w dzień,

diagnostyka snu może być równie ważna, a czasem ważniejsza niż rozpoczynanie od szerokiego panelu hormonalnego.

Jeżeli równocześnie występują bardziej charakterystyczne objawy niedoboru androgenów, takie jak trwały spadek libido, mniej spontanicznych lub porannych erekcji oraz inne zgodne objawy, lekarz może zalecić także badania testosteronu.

Jak zwiększyć szanse na schudnięcie przy bezdechu?

Najlepszy efekt daje połączenie leczenia snu z aktywnym leczeniem otyłości.

1. Nie odkładaj diagnostyki bezdechu do czasu schudnięcia

Stwierdzenie „najpierw schudnę, a później zajmę się chrapaniem” może prowadzić do wielomiesięcznego funkcjonowania z nieleczonym OBS. Tymczasem poprawa jakości snu może ułatwić realizowanie całego planu leczenia.

2. Lecz otyłość, nawet jeśli CPAP działa świetnie

CPAP może skutecznie utrzymywać drogi oddechowe otwarte, ale nie usuwa nadmiernej tkanki tłuszczowej ani wielu jej powikłań.

3. Zacznij od aktywności możliwej do wykonania

Silnie niewyspany i otyły mężczyzna nie musi rozpoczynać od pięciu intensywnych treningów tygodniowo. Dobrym początkiem mogą być:

• regularne spacery,
• większa liczba kroków,
• 2–3 treningi siłowe dopasowane do sprawności,
• stopniowe zwiększanie aktywności aerobowej.

4. Ogranicz alkohol

Alkohol może działać podwójnie niekorzystnie: dostarcza dodatkowej energii potrzebnej do wzrostu masy ciała i może nasilać zapadanie górnych dróg oddechowych podczas snu.

5. Nie lecz bezdechu samymi suplementami na sen

Magnez, melatonina czy preparaty ziołowe nie usuwają mechanicznego zamykania dróg oddechowych. Niektóre substancje o działaniu uspokajającym mogą dodatkowo pogarszać zaburzenia oddychania u wybranych osób.

Czy spanie na boku pomaga?

U części pacjentów bezdech jest znacznie nasilony podczas leżenia na plecach. W takim przypadku terapia pozycyjna może być elementem leczenia.

Nie należy jednak zakładać, że spanie na boku wystarczy przy każdym umiarkowanym lub ciężkim OBS. O tym, czy bezdech jest zależny od pozycji, najlepiej informuje badanie snu.

Czy chrapiący mężczyzna powinien po prostu kupić aparat CPAP?

Nie. Najpierw należy ustalić, czy rzeczywiście występuje obturacyjny bezdech senny i jaka jest jego ciężkość.

Dobór leczenia zależy między innymi od:

• AHI,
• objawów,
• stopnia nocnego niedotlenienia,
• chorób sercowo-naczyniowych,
• budowy górnych dróg oddechowych,
• pozycji, w której bezdech występuje,
• masy ciała.

Poza PAP u odpowiednio dobranych pacjentów stosowane są również aparaty wewnątrzustne, leczenie pozycyjne i wybrane metody zabiegowe.

Kiedy szczególnie warto zbadać się w kierunku bezdechu?

Ryzyko jest szczególnie duże, gdy kilka cech występuje jednocześnie:

• otyłość lub duży obwód pasa,
• głośne chrapanie,
• obserwowane przerwy w oddychaniu,
• nadmierna senność dzienna,
• nadciśnienie, szczególnie trudne do kontroli,
• duży obwód szyi,
• częste nocne oddawanie moczu,
• poranne uczucie niewyspania,
• zaburzenia rytmu serca,
• spadek libido lub funkcji seksualnych współistniejący z objawami zaburzonego snu.

Kwestionariusze takie jak STOP-BANG mogą pomagać oceniać prawdopodobieństwo OBS, ale nie zastępują badania snu i nie służą do samodzielnego postawienia diagnozy.

Czy po schudnięciu trzeba ponownie zbadać bezdech?

Jeżeli nastąpiła znaczna zmiana masy ciała, ponowna ocena może być uzasadniona. Potrzebne ciśnienie PAP może się zmienić, a u części osób nasilenie choroby wyraźnie maleje.

Nie należy jednak podejmować decyzji:

„Schudłem 15 kg, więc już nie potrzebuję CPAP”

bez obiektywnej kontroli. Brak chrapania lub poprawa samopoczucia nie gwarantują całkowitego ustąpienia zaburzeń oddychania.

Najczęstsze błędy mężczyzn z otyłością i podejrzeniem bezdechu

Do najczęstszych należą:

• uznawanie chrapania za nieszkodliwą cechę,
• czekanie ze zbadaniem bezdechu do czasu schudnięcia,
• przypisywanie całego zmęczenia niskiemu testosteronowi,
• zakładanie, że brak senności dziennej wyklucza OBS,
• traktowanie CPAP jako urządzenia odchudzającego,
• odstawianie CPAP po redukcji masy bez ponownego badania,
• przekonanie, że bezdech uniemożliwia spalanie tłuszczu mimo deficytu kalorycznego,
• ignorowanie alkoholu jako czynnika pogarszającego sen,
• stosowanie preparatów nasennych bez poinformowania lekarza o podejrzeniu bezdechu,
• rozpoczynanie TRT przy nieleczonym ciężkim OBS bez odpowiedniej oceny,
• leczenie samego bezdechu przy jednoczesnym ignorowaniu choroby otyłościowej.

Najważniejszy wniosek: przy otyłości i bezdechu trzeba leczyć zarówno sen, jak i nadmierną masę ciała

Obturacyjny bezdech senny jest bardzo silnie związany z otyłością, szczególnie z centralnym rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej i jej nagromadzeniem w okolicy szyi. Głośne chrapanie, obserwowane przerwy w oddychaniu, otyłość i przewlekłe niewyspanie powinny skłonić mężczyznę do diagnostyki snu.

Nieleczony OBS może pogarszać jakość snu, sprzyjać nadciśnieniu i zaburzeniom metabolicznym oraz pośrednio utrudniać redukcję masy poprzez zmęczenie, mniejszą aktywność i większą trudność z kontrolowaniem jedzenia.

Jednocześnie redukcja masy jest jednym z najważniejszych elementów leczenia OBS związanego z otyłością. Zmniejszenie masy o około 7–11% może już obniżać nasilenie bezdechu, a większa trwała redukcja może przynieść jeszcze większą poprawę.

Nie należy jednak przeciwstawiać sobie CPAP i odchudzania. U pacjenta, który potrzebuje terapii dodatnim ciśnieniem, leczenie oddychania podczas snu i aktywne leczenie otyłości powinny być prowadzone równolegle.

Jak może pomóc Męska Klinika?

Jeżeli masz otyłość brzuszną, głośno chrapiesz, budzisz się niewyspany albo ktoś obserwuje u Ciebie przerwy w oddychaniu, warto uwzględnić bezdech w ocenie całego zdrowia metabolicznego. Szczególnie gdy równocześnie występują nadciśnienie, nieprawidłowa glukoza, wysokie trójglicerydy, przewlekłe zmęczenie, spadek libido lub nieprawidłowe wyniki hormonalne.

W Męskiej Klinice możesz omówić masę ciała, obwód pasa, objawy sugerujące bezdech, dotychczasowe wyniki metaboliczne i hormonalne oraz ustalić dalszy kierunek diagnostyki i leczenia. Skontaktuj się z nami, aby ocenić problem kompleksowo zamiast traktować zmęczenie, otyłość i zaburzenia snu jako trzy niezależne dolegliwości.

Źródła:

1. https://www.nhlbi.nih.gov/health/sleep-apnea
2. https://www.nhlbi.nih.gov/health/sleep-apnea/symptoms
3. https://www.nhlbi.nih.gov/health/sleep-apnea/diagnosis
4. https://www.nhlbi.nih.gov/health/sleep-apnea/treatment
5. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38908268/
6. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35452108/
7. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2404881
8. https://www.ema.europa.eu/en/medicines/human/EPAR/mounjaro
9. https://www.ema.europa.eu/en/documents/medicine-qa/questions-answers-outcome-assessment-use-mounjaro-treatment-obstructive-sleep-apnoea_en.pdf
10. https://www.fda.gov/news-events/press-announcements/fda-approves-first-medication-obstructive-sleep-apnea
11. https://www.endocrine.org/clinical-practice-guidelines/testosterone-therapy